Meteen naar de inhoud

Gold, Sebastião Salgado

50,00

Op voorraad

Gold, Sebastião Salgado

50,00

Gratis verzending in Nederland
Doordeweeks voor 14:30u besteld, dezelfde dag gegarandeerd verzonden
Wij pakken je cadeau gratis voor je in!
ivm feestdagen: retouren verlengd tot 31 December
Beoordeeld met 4.9 sterren op Trustpilot!


Een decennium lang riep Serra Pelada het lang beloofde El Dorado op als ‘s werelds grootste openlucht goudmijn, met zo’n 50.000 gravers in erbarmelijke omstandigheden. Vandaag is de Braziliaanse goudkoorts slechts een legende, levend gehouden door een paar gelukkige herinneringen, veel pijnlijke spijt en de foto’s van Sebastião Salgado. Deze collectie is een belangrijk document van de moderne geschiedenis en een buitengewoon fotografisch portfolio.

In Serra Pelada met Sebastião Salgado

Spookachtige zwart-wit beelden van de Braziliaanse goudkoorts

“Wat is het met een dof geel metaal dat mannen ertoe beweegt hun huizen te verlaten, hun bezittingen te verkopen en een continent te doorkruisen om hun leven, ledematen en geestelijke gezondheid op het spel te zetten voor een droom?” – Sebastião Salgado

Toen Sebastião Salgado in september 1986 eindelijk toestemming kreeg om Serra Pelada te bezoeken, nadat hij zes jaar lang was tegengehouden door de Braziliaanse militaire autoriteiten, was hij slecht voorbereid op het buitengewone schouwspel dat hem te wachten stond op deze afgelegen heuveltop aan de rand van het Amazonewoud. Voor hem opende zich een enorm gat, zo’n 200 meter breed en diep, vol met tienduizenden nauwelijks geklede mannen. De helft van hen droeg zakken van wel 40 kilo op houten ladders, de anderen sprongen langs modderige hellingen terug de spelonk in. Hun lichamen en gezichten hadden de kleur van oker, gekleurd door het ijzererts in de aarde die ze hadden uitgegraven.

Nadat in 1979 goud was ontdekt in een van de beken, deed Serra Pelada denken aan het lang beloofde El Dorado als ‘s werelds grootste openlucht goudmijn, met zo’n 50.000 gravers in erbarmelijke omstandigheden. Vandaag is de wildste goudkoorts van Brazilië slechts een legende, levend gehouden door een paar gelukkige herinneringen, veel pijnlijke spijt en de foto’s van Sebastião Salgado.

Kleur domineerde de glanzende pagina’s van tijdschriften toen Salgado deze beelden maakte. Zwart-wit was een riskante weg, maar de Serra Pelada portfolio zou een terugkeer betekenen naar de gratie van monochrome fotografie, in navolging van een traditie waarvan de meesters, van Edward Weston en Brassaï tot Robert Capa en Henri Cartier-Bresson, het begin en midden van de 20e eeuw hadden bepaald. Toen Salgado’s beelden The New York Times Magazine bereikten, gebeurde er iets buitengewoons: er heerste complete stilte. “In mijn hele carrière bij The New York Times,” herinnert fotoredacteur Peter Howe zich, “heb ik nog nooit meegemaakt dat redacteuren zo reageerden op een serie foto’s als op Serra Pelada.”

Nu de fotografie is opgeslokt door de kunstwereld en digitale manipulatie, heeft Salgado’s portfolio een bijbelse kwaliteit en een directheid die ze levendig hedendaags maakt. De mijn van Serra Pelada is al lang gesloten, maar het intense drama van de goudkoorts springt uit deze beelden.

Dit boek verzamelt Salgado’s complete Serra Pelada portfolio in reproducties van museumkwaliteit, vergezeld van een voorwoord van de fotograaf en een essay van Alan Riding.

De fotograaf en auteur

Sebastião Salgado begon zijn carrière als professioneel fotograaf in Parijs in 1973 en werkte vervolgens met de fotoagentschappen Sygma, Gamma en Magnum Photos. In 1994 richtte hij samen met zijn vrouw Lélia Wanick Salgado Amazonas Images op, dat vandaag de dag hun studio is, en uitsluitend zijn werk behandelt. Salgado’s fotografische projecten zijn opgenomen in vele tentoonstellingen en boeken, waaronder Sahel. L’Homme en détresse (1986), Other Americas (1986), Workers (1993), Terra (1997), Migrations (2000), The Children (2000), Africa (2007), Genesis (2013), The Scent of a Dream (2015), Kuwait. A Desert on Fire (2016), en Gold (2019).

De redacteur en art director

Lélia Wanick Salgado studeerde architectuur en stedenbouw in Parijs. Haar interesse in fotografie begon in 1970. In de jaren tachtig begon ze het merendeel van Sebastião Salgado’s fotoboeken en alle tentoonstellingen van zijn werk te bedenken en te ontwerpen. Sinds 1994 is Lélia Wanick Salgado directeur van Amazonas Images (tot 2017) en hun studio in Parijs.

De bijdragende auteur

Alan Riding is een in Brazilië geboren Britse auteur en voormalig buitenlands correspondent voor The New York Times. Hij was hoofd van het bureau van de krant in Mexico, Brazilië en Frankrijk en correspondent voor de Europese kunsten. Net als Sebastião Salgado woonachtig in Parijs, zijn de twee vrienden en medewerkers sinds het begin van de jaren tachtig.

Aantal pagina's

208

Auteur

Alan Riding, Lelia Wanick Salgado, Sebastião Salgado

Formaat

25 x 33

ISBN

9783836575089

Talen in dit boek

Duits, Engels, Frans

Uitgever

Taschen

Uitvoering

Hardcover

Beoordelingen

Er zijn nog geen beoordelingen.

Enkel ingelogde klanten die dit product gekocht hebben, kunnen een beoordeling schrijven.

De nieuwste koffietafelboeken