Ohm Phanphiroj verlangt naar heteroseksuele mannen – ondanks of misschien juist vanwege hun onbereikbaarheid. Hij nodigde elf van zijn jonge vrienden uit Europa en de VS uit in zijn slaapkamer en fotografeerde hen. Dit boek is aan hen opgedragen.

Ohm Phanphiroj schrijft:

"Het leven is vreemd, en het wordt alleen maar vreemder naarmate de tijd verstrijkt.

Hoe meer mensen je ontmoet.
Hoe meer wegen je bewandelt.
Hoe eenzamer de nachten zijn die je doorstaat.
Hoe minder je het begrijpt ...

Niemand weet echt hoe het leven in elkaar zit of waarom we doen wat we doen.

En ik kan zeker niet uitleggen waarom ik heteromannen zo geweldig vind!

Mijn leven is een prachtige tragedie. Ik ben ingewikkeld en word vaak verkeerd begrepen. Ik verlang naar liefde, maar ik ben te bang om die te omarmen – dus observeer ik alleen maar, stil, van een afstand.

Er zijn eigenschappen in heteromannen die ik begeer – hun gemak in hun eigen vel, hun jacht op vrouwen, hun vulgariteit, hun rauwheid en hun geheime verlangen naar queer aandacht. Mijn aandacht!

Ik fotografeer heteromannen omdat ze de ontbrekende stukjes van mijn leven zijn – iets wat ik nooit permanent kan hebben, nooit echt kan bezitten en nooit kan worden.

Ik ben niet hebzuchtig; ik neem wat mij gegeven wordt. Ze bieden zichzelf aan mij aan, kort en intiem, en ik vereeuwig hen in ruil daarvoor. Door mijn lens leg ik hun schoonheid vast voordat de tijd die uitwist – voordat hun lichamen zachter worden, hun haarlijn terugtrekt en hun jeugd vervaagt. Voordat ze niet langer begeerlijk zijn.

Door vele stormen heen heb ik geleerd dat niets permanent is. Dat eenzaamheid een zegen is. Dat liefde overschat wordt. Dat materiële zaken weinig betekenen voor de ziel. En dat hoe meer je in de war bent, hoe meer nostalgische herinneringen je met je meedraagt.

En ik heb genoeg herinneringen om te delen – zoals je in dit boek zult zien.

Het leven is niet zoet. Maar het is ook niet bitter.

Het is een verzameling van alles – je gelach, je tranen, je vreugde, je hartzeer, je pijn, je woede, je eenzaamheid, je passie en je verlangens.

Hoe meer passie je voor het leven hebt, hoe meer het leven je teruggeeft.

Hoe meer je verlangt, hoe meer reizen je zult maken, waarop je zult terugkijken en die je zult koesteren.

Dus:

Leef gepassioneerd.
Heb roekeloos lief.
Droom levendig.
Verlang zonder je te verontschuldigen.

- Ohm Phanphiroj